Als je naaimachine stuk is en je bent poppenmaakster…

Als je naaimachine stuk is en je bent poppenmaakster, wat doe je dan? Eerst dacht ik een jurkje met de hand te gaan naaien. Dat gaat natuurlijk prima. Maar omdat ik toch met de hand aan de slag “moest”, besloot ik dat ik dan beter iets kon doen wat niet met een machine kan. En zo besloot ik om een poppenjurkje te gaan haken.

Een patroon voor een gehaakt poppenjurkje heb ik niet, dus ik heb er een stekenhandleiding bijgenomen en daaruit koos ik een steek die ik mooi vond. Het is een waaier- of schelpsteek geworden, een tulpsteek om precies te zijn. Bij deze steek haak je kleine halve waaiertjes die de ene toer de ene kant op vallen en de volgende toer de andere. Het is een steek die een beetje open is. En ik trok al de conclusie dat dat betekent dat ik van dezelfde wol ook een onderbroekje mag gaan haken. Anders zal het er wat gek uit zien.

Op de foto zie je dat ik nog niet zo heel ver ben. Pas bij de tweede toer. En omdat ik op de bonnefooi haak (zonder patroon) bestaat er de kans dat ik er op een zeker moment achter kom dat ik het toch niet mooi vind worden, waardoor ik het weer uithaal en opnieuw begin.

Ik ben benieuwd hoe dit kleine haakavontuur me zal afgaan. Wordt het een mooi jurkje? Dan schrijf ik het patroon misschien nog wel uit voor op de website. Dan kan ik er mijn mede poppenmaaksters ook een plezier mee doen.

Als ik heel eerlijk ben vind ik het wel fijner om een jurkje te naaien, zeker voor een pop die ik wil gaan verkopen. Als ik op deze manier kleding ga maken en ik ga mijn uren tellen, zakt de moed me in de schoenen. Ik vrees dat ik nog geen 2 euro per uur over houd.Er komt dus waarschijnlijk binnenkort een nieuwe naaimachine, zodat ik verder kan met mijn werk.

Maar… voor een keer is het zeker erg leuk. En als ik heel eerlijk ben, dan kan ik wel toegeven dat ik de traditionele gebreide of gehaakte wollen kleertjes bij de zonnekindpoppen altijd extra schattig vind staan.