Poppenkleren maken de man… eh… de pop

Het popje waar ik nu aan werk is al een aardig eind op weg. Het is dan ook tijd om te denken over de poppenkleren.

Ze is helemaal genaaid en ze heeft ondertussen ook ogen en een mond. De haren moet ik nog doen, maar als ik de streng wol over het hoofd drapeer, ziet het er toch al aardig uit.

Ik vind haar lief :-) (Maar ik ben bevooroordeeld, ik heb haar immers zelf gemaakt ;-) )

Bij de meeste popjes heb ik direct duidelijk wat het leukste is voor de kleren. Als ik dan de stofjes op de pop leg om te kijken welke kleuren en motiefjes het beste staan, is de beslissing snel genomen.

Maar deze keer is het een beetje anders. Ik heb twee stofjes die ik erg mooi vind staan. De ene is fleurig, met een groot motief. De andere is een schattig klein ruitje.

Bij een pop die ik in opdracht maak stem ik altijd wel even af wat ik voor de kleren wil kiezen. Maar meestal is het meer een mededelen. Deze keer vraag ik de mama om echt met me mee te denken. Zo kunnen we samen kiezen wat het beste bij de toekomstige poppenmoeder past.

Van allebei de stofjes heb ik een foto gemaakt, met de pop erbij natuurlijk, zodat te zien is hoe het staat. Je moet nog wel even je fantasie gebruiken als je ernaar kijkt, want het zijn nu nog gewoon gevouwen lapjes. Eén van die lapjes ga ik omtoveren in een lief jurkje.

Hoewel het voor mij nog lastig kiezen was, was het voor de moeder helemaal niet moeilijk. Zij wist meteen wat ze wilde.