Aan elke pop stel ik de vraag: Wie ben jij?

Het maken van een pop is elke keer weer bijzonder en elke keer weer anders. Om de een of andere reden heb ik me aangewend om steeds tijdens het maken als het ware aan de pop te vragen: Wie ben jij?

Een pop geeft natuurlijk geen antwoord op die vraag ;-) Maar het stellen van de vraag zorgt ervoor dat ik de pop helemaal vanuit creativiteit en vanuit het doen kan vormgeven. Het houdt me weg bij het bedenken van de haarkleur, de kleur ogen enzovoort.

Nu maak ik gewoon. En steeds als het tijd is voor een nieuwe stap in het proces, kijk ik naar de pop. Welke kleur ogen past bij wat ik tot nu toe heb? Welke kleur mond komt daar mooi bij uit? En wat voor haar zou haar goed staan? Hoe wordt het kapsel? Welke kleuren staan leuk voor de kleren? En wat poppenkind is het geworden qua karakter? Welke kleding past niet alleen qua kleur, maar ook qua model bij deze pop?

Grappig is misschien wel om te vermelden dat ik deze vraag leerde stellen tijdens mijn opleiding tot juf. Om zo objectiever te leren kijken naar de kinderen. Het zorgt voor een open houding en daardoor is er alle ruimte om iets nieuws te ontdekken en te laten ontstaan. Ik houd erg van dat proces wat me soms kleine wonderen oplevert.