Een poppenhoofd maken voor een kleine lijs

De lijs die ik aan het maken ben krijgt beetje bij beetje meer vorm. De armen en de benen zijn genaaid en gevuld en ze zijn in de panden van het lijf genaaid. De haren zijn al een heel eind en nu is het tijd om het poppenhoofd te maken.

Dat doe ik door eerste een bal te maken van wol en die vervolgens te omwikkelen met losse plukken wol. Zoals je op de foto kunt zien. Vervolgens zorg ik ervoor dat de nek lekker stevig wordt, want een pop met een wiebelhoofd speelt natuurlijk niet fijn. In de online cursus leg ik met duidelijke foto’s uit hoe je dat precies kunt doen.

Als het hoofd dan stevig is en bovendien een stevige nek heeft, dan doe ik er buisverband om. Vervolgens geef ik het hoofd de typische vormen van de zonnekindpop, zodat het er qua vorm ze echt mogelijk uit ziet. En dan maak ik soms nog een kleine neus, maar vaak ook niet.

Een traditionele zonnekindpop krijgt geen neus, ook geen kleine. Dat komt omdat de pop zoveel mogelijk aan de fantasie van het kind moet overlaten. Om dat te doen moet het gezicht zo neutraal mogelijk zijn. Daarnaast moet het zo min mogelijk details hebben, omdat de details een kind uit de wat dromerige fantasie-staat halen. En het is nu juist die fantasie die we willen stimuleren tijdens het spel. Want de vroege fantasie is de voorloper van het latere oplossend denken.

Een zonnekindpop is dus niet zomaar een pop. Het is een knap staaltje ontwikkelingsmateriaal voor je opgroeiende kind. Maar dan wel in een heel mooie vorm. Zodat het ook heel fijn is om ermee te spelen.